Omgaan met cultuurverschillen: kans of knelpunt?

Klachten en context? De ene cultuur gaat anders om met klachten en ziekte, mn psychische klachten. In sommige culturen is het not-done dat er gesproken wordt over en men zich “ groot” houdt of juist volledig a.o. Is 

Cultuurverschillen zijn geen randverschijnsel maar een structureel aandachtspunt binnen de letselschade. Wanneer zij mijns inziens niet expliciet worden meegenomen, vormen zij een reeel knelpunt in herstel en re-integratie. ik vraag mij af of jullie dit expliciet maken in de verslaglegging?